21 juni camping en zwemmen

De kinderen hadden inderdaad binnen 10 minuten door dat we een zwembad naast de deur hadden. Hadden ja, want we zijn verhuisd naar een plek in het midden van de camping. De plaats waar we eerst stonden was maar zo’n 50 meter verwijderd van de snelweg en dat was toch wel erg gehorig. Volgens mij staan we hier beter.

We hebben vanmorgen nog maar een nacht erbij geboekt. De 7^de nacht was gratis, dus dan is de keuze voor een Nederlander snel gemaakt! We rijden nu gewoon wat eerder richting verhuurstation volgende week maandag. Moet wel gaan lukken!

We hebben vandaag lekker een rustdagje gehouden. De kinderen hebben bijna non stop in het zwembad gelegen (Julia heeft 3 nieuwe vriendinnetjes erbij die haar goed Engels leren ;o)), we hebben boodschappen gedaan (in een soort Whole Foods winkel hier 300 meter vandaan) en daar was het –EINDELIJK- een walhalla voor de vegetariër!!! We hebben een hele hoop vegetarische zooi gekocht en zijn meteen vanavond gaan barbecueën op onze nieuwe mini barbecue.

Hier op de camping staan een hele boel mensen die volgens mij hier wonen. Leuke mensen! Van 1 man kregen we al aangeboden om zijn huis in Las Vegas te gebruiken. Jammer dat we daar nu niet meer komen. Misschien is hij er morgen weer. Moeten we maar eens proberen een verblijf later dit jaar of volgend jaar los te peuteren, haha!

We zijn wel lekker uitgerust voor morgen, want dan gaan we met de ferry en de bus naar hartje San Francisco!! Ik kan bijna niet wachten!

Hier onze eigen interpretatie van Boer zoekt Gooische vrouw:

20 juni Oakhurst - Yosemite - San Francisco Marin RV Park

We zijn de dag begonnen met de camping voor San Francisco te reserveren. We verblijven 6 nachten in het Marin RV Park, op 10 min. lopen van het veer naar de pier in San Francisco.

Toen vertrokken naar Yosemite. Net na binnenkomst gestopt om te ontbijten en daarna ontdekt dat we naast een wilde rivier/ waterval stonden. Ja, dan is het camperleven wel erg mooi!

Na het ontbijt door gereden naar de vallei. De man van het "Toerist Info" heeft niet gelogen. WAT IS HET HIER DRUK!! Daar sta je dan met je 10 meter lange camper…

We hebben een uur gezocht naar een plaats en uiteindelijk vonden we er één precies naast een busstation. Daar namen we de gratis shuttle naar twee watervallen en zorgden dat we optimaal genoten van het uitzicht en meteen hierna maakten we dat we weg waren. Wat een volk! Veel te druk!

Ach, het had sowieso allemaal zo lang geduurd dat we ook moesten gaan omdat we anders weer te laat in SF waren.

Om 22:00 waren we op de camping. We staan pal naast het zwembad, dus ik ben heel benieuwd hoe lang het morgen gaat duren voordat de kindjes erin liggen!

19 juni Delano - Oakhurst

Vandaag is het vaderdag. Ik moet helaas bekennen dat ik eerder eraan dacht om Jos te bellen dan aan het feit dat het vaderdag was. Daarom hebben we geen foto’s van deze heuglijke gebeurtenis.. Julia en Bram hadden wat gemaakt in Nederland en helemaal mee hierheen gesmokkeld zonder dat papa het gezien had. Geweldig!

Ze zijn zo trots op ‘hun’ maaksels (alhoewel Bram bij zijn cadeau zegt: “Hèt Juja maak vanne Papa!, lief hè!”). In ieder geval bedankt mam!! ;o)

Daarna dus Jos gebeld om hem te feliciteren met zijn verjaardag. Bleken we een dag te laat te zijn…. Nou ja, het was ook vaderdag, dus meteen maar die kans aangegrepen!! Jos, we maken het nog goed hoor! We hopen dat we de Stetson door de douane krijgen, want je weet toch wat ze zeggen hè?: “With a Stetson, you get some!” ;o)

Anyway..

We zijn tot Oakhurst (net voor Yosemite) gereden.

Een vrolijke man bij de Tourist Info weet ons te vertellen dat Yosemite VOL is.

Er is op National Geographic Channel bericht geweest dat er uitzonderlijk mooie watervallen zijn dit jaar (mooier dan ooit). We kunnen volgens hem beter hier een camping zoeken, want hoe korter je bij het park komt, hoe voller ze zitten.

We besluiten de rest van de dag door te brengen bij Brass Lake, een paar mijl verderop (ik moet van Philippe het volgende zeggen: “Alwaar de fantastische Philippe wederom een fantastische plek met magnifiek uitzicht weet te bemachtigen” . Zo en nu 'cut the crap' en verder).

Lake Brass is erg mooi. We staan met de camper zo’n 20 meter van het water af. De kids hebben een strandje om lekker te knoeien, Philippe leest een boek en ik bak brownies en red het zelfs ook nog om in mijn eerste boek te beginnen!! Dit is onverwacht genieten.

Het strandje schittert trouwens wel heel veel en bij nadere inspectie vinden we kleine ‘gouden’ steentjes tussen het zand.

Om 18:00 zijn we weer op de camping. Daar maak ik wat te eten en na een erg leuk potje voetbal gaan de kinderen lekker slapen.

Wij zoeken nog een tijd naar een camping in San Francisco, want deze zijn hartstikke duur. Je betaald hier 50 – 80 dollar zonder tax voor een plaats voor onze camper (en meer). Morgen beslissen we!

18 juni Las Vegas – Premium Outlets – Delano, CA

Ik ben helemaal in m’n nopjes. We zijn namelijk gaan shoppen.

Philippe heeft een klein onbreekbaar helikoptertje gekocht, de kinderen allebei een smashballetje (à $5 die beide binnen een uur kapot waren) en ik heb 2 levi’s jeans samen voor 43 dollar en 4 truitjes. Nadat we uitgeshopt waren zijn we aan de lange rit naar Yosemite begonnen. 

 

We hebben naar mijn idee twee uur te lang gereden en een hele tijd van die twee uur hebben we gespendeerd aan zoeken naar een plaats om te overnachten:

1^ste stop: Bakersfield Wal-Mart, geen supercenter. En de bewaker bleef maar roepen dat ze dicht waren.

2^de stop: Bakersfield RV Park, niemand ‘thuis’ (het was inmiddels 22:15). De buurman had een bordje op zijn poort waarop stond: “Stay Out, Stay Alive!”........

3^de stop: Afgelegen tankstation zonder mensen/trucks oid

4^de stop: NIETS!

5^de stop: Truckers parkeerplaats van America’s Best Value Inn in Delano.

Het is nu 23:30 en ik ben zo moe dat het enige wat ik nog kan izzzzzzzzzzzzzz…….

17 juni Las Vegas Strip

Nou, het is zover hoor. Vanavond zei Julia ook dat ze hier wilde komen wonen.

Ze zijn allebei helemaal in hun nopjes hier en hebben tot 23 uur rond gewandeld. Helaas waren we toen nog niet bij de camper en hebben wij ze het laatste stuk (500 meter) al slapend gedragen. Tjonge, wat zijn slapende kinderen zwaar!! Vooral als je met je paasbeste jurkje aan op hakken loopt…

Ach ze zijn zó lief! Julia zweert elke ochtend dat ze niet zal zeuren die dag en Bram heeft vandaag heel veel gelopen zonder te hangen of zeuren. Ze beginnen het goed door te krijgen dat we met z'n allen de sfeer leuk kunnen krijgen en houden en dat niet alleen papa en mama hier verantwoordelijk voor zijn.

We hebben vandaag twee keer van een buffet gegeten (pfff en tussendoor helemaal niets pfff). Voor vegetariërs hebben ze eigenlijk alleen maar sla, fruit en TOETJES!! Vond ik helemaal niet erg, haha! We hebben het ons goed laten smaken.

Zoals jullie zien heeft Philippe zich inmiddels weer geschoren. Hiep hiep hoi!

Verder zijn we naar de Titanic Exhibition geweest. Heel erg mooi en indrukwekkend. Philippe liep zo blij als een kind naar buiten, want hij heeft een stuk van de echte Titanic aangeraakt.

Brammetje had weer de pechprijs, want hij verveelde zich op een gegeven moment en was wat aan het peuteren aan zo’n glazen hokje toen hij een alarm in werking zette… Een oorverdovend lawaai heeft ervoor gezorgd dat hij het NOOIT meer zal doen.

We zijn ook nog naar de M&M winkel geweest, waar de kinderen allebei hun eigen kleuren hebben mogen ‘tappen’ en daarna nog door naar de fonteinen bij Bellagio. Het was prachtig!!!

Toen ze “Time to say goodbye” startten heb ik even staan snikken. Zo’n mooi schouwspel en dan ook nog een liedje dat we hebben gedraaid op pap z’n crematie. Tja, als je het dan droog houdt ben je een knappe. Ik heb niet om me heen gekeken, maar ik denk dat er wel meer mensen stonden te janken.

Julia en ik hebben nog allebei een ‘jurk’ gekocht. Het zijn twee lappen met een lint eraan en daar kun je verschillende jurkjes mee maken. Julia heeft hem meteen aan gehad als Gala jurk:

Natuurlijk hebben we vandaag ook genoeg aan de kinderen gedacht, want we hebben ook nog lekker gezwommen. Bram vindt het geweldig om gesopt te worden. Het is prachtig om te zien hoeveel plezier hij hierin heeft. Helaas hadden we het fototoestel vergeten…

16 juni Mesquite – Las Vegas

Wat is het hier héét zeg! Ja, ik weet het. Ik val in herhaling, maar WAT IS HET HIER HEET ZEG!!! Dit zijn echte woestijntemperaturen.

We zijn voordat we vanmorgen vertrokken eerst even de WalMart in gelopen, want we hadden een buggy nodig voor Bram. De komende week wordt erg veel lopen door de steden en dat trekt hij niet, dus maar zo’n ieniemienie gammel ding gekocht dat we misschien zelfs bij het vliegveld weg gooien.

Om half 11 waren we in Vegas. We waren te vroeg om in te checken en zijn dus even door het Circus Circus gaan lopen. We waren allebei vergeten hoe groot die hotels hier zijn. Deze heeft zelfs een heel pretpark met achtbaan, wildwater(glij-)baan en vele andere attracties in een overdekte, geairconditionde (hoe schijf je dat??) koepel achter en half in het hotel/casino. Ik vind dit toch wel erg leuk!

Normaal ben ik zo voor natuur en rust, maar dit is de uitzondering op de regel. Wel ben ik nog steeds vegetarisch aan het eten, want het dierenleed is hier (in de USA) alleen maar erger!

Het is hier alleen bloedheet (zoals Julia dat zo leuk kan uitdrukken)! 

We hebben ook meteen gebruik gemaakt van het buffet en zijn ons te buiten gegaan aan toetjes en taartjes. Tja, dat zelf koken maakt je hongerig naar luxe, haha!

Nu staan we op de ‘camping’ naast Circus Circus. Het is een grote parkeerplaats met bij elke plaats elektriciteit, water en riolering, maar we zijn er al achter dat onze airco niet echt werkt.

Ik zit volgens mij alweer een uur achter de computer en begin nu langzaam weg te drijven. Vanavond dus meer, nu eerst iedereen wakker maken en zwemmen!!!

Nadat ik iedereen eindelijk uit z’n diepe slaap had zijn we inderdaad gaan zwemmen. Wat was dat lekker! We hebben de kinderen hier allebei een zwembandje gekocht en daar zijn ze heel vrij mee. Bram zwemt het hele bad over in z’n eentje en wil constant onder water gesopt worden om vervolgens gierend van de lach weer boven te komen. Julia doet het wat rustiger aan, maar heeft zo veel zelfvertrouwen dat ze soms haar bandje uit doet en zo kunstjes probeert te doen. Tonny niet bang zijn, we houden ze de hele tijd in de gaten.

Ik hoopte touwens eindelijk eens bruin te worden, maar volgens mij hebben we zonnemelk met een te hoge factor. We verbranden helemaal niet, maar het bruin is ook ver te zoeken…

We kwamen nog Nederlandse mensen tegen die uit Texas kwamen. Ze wonen daar nu een jaar en zullen nog een paar jaar blijven. Ze hadden twee kinderen die (schat ik) 8 en 10 waren en die hadden zich heel goed aangepast in Amerika. Hij vertelde dat ze in de zomer in Texas binnen zitten vanwege de hitte en in de winter 8 maanden lekker buiten. :o)zucht(o:  Dat zou mij ook wel kunnen bevallen!

Philippe heeft het er vaker over dan ik. Ik denk dat ik toch wel heimwee zou krijgen als ik hier zou komen wonen, maar dromen mag toch altijd, hè?

Na het zwemmen hebben we in de camper gegeten en daarna zijn we de strip op gegaan (alhoewel, het duurde een half uur voordat we de uitgang van Circus Circus hadden gevonden, want daar moet je doorheen om bij de Strip te komen). 

Toen we buiten stonden was het al 20:00 en we gaven Julia de keuze tussen de twee kortst bijzijnde hotels: Piratenshow bij Tresure Island of naar de bootjes en mooie schilderingen in The Venetian kijken. Ze koos –obviously- voor de piratenshow, maar deze was net voorbij toen we aan kwamen. Jammer! Dan toch maar naar het Venetian. De kanalen buiten zijn leeg voor onderhoud, maar die van binnen werken nog. 

Wat is dit hotel toch mooi! Niets is te gek in Vegas, dat blijkt maar weer. Er varen echte Italiaanse schuiten door de winkelstraat en het lijkt door de schilderingen alsof we buiten lopen bij daglicht. 

Elke grotere ruimte is benut voor het echte werk. In de ene hal is een waterval van zo’n 8 meter in een andere een mega grote schildering op het plafond, compleet met gouden omlijsting, marmeren vloeren, een mozaïek kunstwerk onder water dat als wensput gebruikt wordt… We hadden het natuurlijk al eens gezien, maar toch maakt het weer indruk. Julia vindt het trouwens super leuk om hier te shoppen, want ze hebben hier overal diamanten (ook op de kleren volgens Julia) en roze schoenen met naaldhakken (“Mama, dat zijn leuke schoenen voor jou! Doe eens aan!”).

Om 22:40 kwamen we terug bij de camper. Philippe met Julia op de nek en ik achter dat @#$%@# kinderwagentje. Dat was toch wel een beetje een vergissing. Het is net een poppenwagentje, zo klein. Gelukkig vind Julia het leuk om Bram te duwen als ze tenminste niet zo moe is als nu….

15 juni Page – Zion – Mesquite

Wat is het hier heet zeg! We kunnen goed merken dat we in de woestijn zijn!

We zijn vanmorgen vroeg vertrokken uit Page en zijn door gereden naar Zion Canyon. 

Philippe had van het Alles Amerika forum een trail (canyon Overlook Trail) van 1 mijl (1,6 km) gepikt waarbij je een uitzicht hebt op de vallei/ canyon.

Na een tijdje wachten (je merkt dat er ook al veel Amerikanen zijn die vrij hebben, want het was behoorlijk druk op de kleine parkeerplaats) hadden we een plek voor de camper en zijn we begonnen aan de trail. Wat een juweeltje! Het was een erg steil en erg eng (letterlijk en figuurlijk) paadje dat langs afgronden en door kloven in de berg leidde en overal zag je kleine hagedisjes en ander klein wild. De kinderen vonden het wel avontuurlijk en ik hield op sommige momenten mijn hart vast, maar ik had het niet willen missen!

Het uitzicht vond ik zelf wat minder. Ik vind het bij deze canyon indrukwekkender als ik erin sta, wat ook mogelijk is.

Na dit super steile, smalle, hete en zanderige avontuur gingen we door de tunnel. Onze camper is te groot om op 1 rijstrook te rijden, dus werd speciaal voor ons de tunnel vrij gehouden zodat we in het midden van deze pikkedonkere tunnel konden rijden. De kinderen gierden van het lachen, want achterin zag je geen hand voor ogen, behalve als er een bocht kwam, want dan was er een opening in de berg gemaakt.

In de canyon zelf mag je niet rijden dus hebben we onze camper geparkeerd bij het visitorcenter en zijn in de shuttle gesprongen.

Van daaruit hebben we twee stops genomen, namelijk Weeping rock (hier sta je in een soort kloof waar het water langs de rots boven je naar beneden valt, waardoor de rots lijkt te huilen) en de allerlaatste (ben even de naam vergeten). Bij deze laatste stop hebben we lekker met z’n allen in de rivier gestaan en Philippe heeft met de kinderen dammen gebouwd.

Naast ons kwamen later nog twee herten grazen. Wat is Amerika toch mooi!

Julia vroeg al een tijdje wanneer we nu eens in een restaurant gaan eten (ja, dames en heren, jullie zullen het niet geloven, maar we hebben nog niet ‘uit-’gegeten!) en we vonden het ook wel een tijd om ons te laten verwennen ;o). We hebben heerlijk gegeten, maar de bediening was slecht. Philippe had een braampje aan zijn vork en heeft zijn lip een klein beetje open gehaald. Een normale Amerikaan zou hiervoor het restaurant aanklagen, maar wij hebben het even vermeld en de reactie viel ons zwaar tegen! Ze keek alsof we gek waren en zei dat ze het zou door geven.. Nou, die fooi kon ze wel vergeten!

Na het eten besloten we zo lang door te rijden als kon en dat was tot bij Mesquite, waar we overnacht hebben bij WalMart. We hoeven morgen nog maar een goed uur te rijden en dan zijn we in Las Vegas!